⛳ Dziecko Z Nowym Partnerem Po Rozwodzie

rozwód a ciąża z nowym partnerem . Dziecko urodzone po rozwodzie . Jak już wspomniałam wcześniej, w polskim prawie rodzinnym istnieje domniemanie, zgodnie z którym uznaje się, że dziecko urodzone w ciągu 300 dni od ustania małżeństwa pochodzi od męża jego matki. Jest to niezwykle kontrowersyjne rozwiązanie, ponieważ biologiczny Osoby żyjące w nieformalnym związku nie mogą rozliczać się wspólnie- ten przywilej zarezerwowany jest dla małżeństw. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą jednak rozliczać się z dzieckiem – przy czym stanowisko to nie jest podzielane przez Ministerstwo Finansów- bronią go za to Wojewódzkie Sądy Administracyjne. Obecnie dzieci dogadują się bardzo dobrze z nowymi partnerami rodziców! Nowe życie po rozwodzie. Lista zadań do wykonania. Zastanów się, czy nowy związek oparty jest na stałym uczuciu i zdrowej relacji; Unormuj stosunki z byłym partnerem. Niech dzieci wiedzą, że nowa osoba nie jest zagrożeniem dla więzi rodzinnych; Łatwo jest obwinić dziecko – zwłaszcza, gdy pojawią się negatywne emocje, gdy pierwsze spotkanie nie pójdzie tak, jak się to planowało. Dzieci są nieprzewidywalne. Dziecko na ogół otwarte i radosne podczas pierwszego spotkania z nowym partnerem rodzica może być złośliwe, zamknięte w sobie, marudne czy po prostu smutne i U kogo powinno być dziecko przed rozwodem . Jestem w związku małżeńskim od 6 lat. Mam 2-letnie dziecko. Chcę odejść od męża i chcę, aby dziecko mieszkało ze mną zanim opieka nad dzieckiem zostanie mi prawnie przyznana. Mąż zgodził się na rozwód, lecz Obawiają się ich reakcji, nie potrafią zacząć rozmowy, nie wiedzą, jak określić relację, jaka łączy ich z nowym partnerem. Niektóre z obaw rodziców są oczywiście uzasadnione. Dziecko może szybko przywiązać się do nowej osoby, a związek niekoniecznie będzie udany i długotrwały. Rodzic, nie mówiąc dziecku o nowym związku Jestem panną, razem z partnerem, ojcem dziecka, wychowujemy małoletnie dziecko. Czy mogę rozliczyć się preferencyjnie jako osoba samotnie wychowująca dziecko? Nie, do skorzystania z tej preferencji nie jest wystarczające bycie panną. Rodzice żyjący w związku nieformalnym i razem wychowujący dziecko nie są uznawani za osoby samotnie Joanna Krupa planuje ślub i dziecko Nie da się ukryć, że Joanna Krupa rozpoczęła w niezbyt korzystnej aurze rok 2017. Minione 12 miesięcy przepełnione były bólem, rozczarowaniem i zbieraniem się po rozwodzie z długoletnim partnerem. Nawet gdyby uzyskała Pani rozwód natychmiast to i tak przepis ten obowiązuje do 300 dni po rozwodzie. Po urodzeniu dziecka musi Pani w ciągu 6 miesięcy wytoczyć sprawę o zaprzeczenie ojcostwa Pani Męża. Pozdrawiam radca prawny Katarzyna Grandus www.prawnik-świdnik.pl. Przyczyną tego jest najczęściej brak wiedzy, a także złudna pewność, że dziecko zaakceptuje od razu nowego partnera. Zdarza się, że mamy aranżują „przypadkowe” spotkania. Dzieci czują, na jakim etapie są relacje między dorosłymi, a każde dziecko ma prawo i powinno przygotować się do spotkania z nowym partnerem mamy. Z perspektywy dziecka rozwiedzionych rodziców poznanie partnera mamy lub partnerki taty to dość traumatyczne przeżycie. Oba te spotkania pamiętam bardzo dokładnie, z wieloma szczegółami, a przecież miałam tylko 7 lat. Pan przedstawiony mi jako „wujek” zaczął przychodzić do nas do domu krótko po rozwodzie rodziców. Ustalenie miejsca pobytu dziecka i zmiana ustalonego miejsca pobytu dziecka. Gdyby którykolwiek z rodziców kwestionował dokonany meldunek małoletniego dziecka, oznacza to, że w braku porozumienia między rodzicami spór rozstrzygać będzie sąd opiekuńczy. Wskazać należy, że gdy jedno z rodziców będzie miało zastrzeżenia co do U9It1I8. Przedstawienie dzieciom nowego partnera może być trudne dla wszystkich. Podpowiemy wam, jak pomóc dzieciom przystosować się do nowej sytuacji. Trzeba zrobić pierwszy krok Nie ma sztywnych zasad, którymi należy kierować się przy przedstawianiu dzieciom nowego partnera. Zarówno dorośli jak i dzieci mają niepowtarzalne osobowości, dlatego każdy może zareagować odmiennie. Do takiej sytuacji należy więc podchodzić ostrożnie. Ty cieszysz się z nowego związku, ale twoje dzieci niekoniecznie czekają na pojawienie się nowej dorosłej osoby w ich życiu. Musisz więc brać pod uwagę także odczucia swoich dzieci. Związki trwają i mijają, ale dzieci masz na zawsze, nie ma zatem nic ważniejszego niż trwała i dobra relacja z własnym dzieckiem. Dzieci oczekują bezwarunkowej akceptacji, szczególnie, jeśli wychowują się w rozbitych rodzinach - wtedy często czują się odrzucone. Rodzice po rozwodzie muszą pracować nad swoimi relacjami z dziećmi i brać pod uwagę ich uczucia, zanim wprowadzą do domu nowego partnera. Wskazówki, jak ułatwić sytuacjęZanim przedstawisz dziecku nowego partnera, weź pod uwagę takie czynniki jak wiek dziecka, jego temperament i osobowość. Pamiętaj o kilku ważnych kwestiach: Bądź szczera. Dzieci szybko wyczuwają zmiany twojego nastawienia i nawyków; nie ukrywaj więc przed nimi, że wychodzisz na randkę. Daj dzieciom do zrozumienia, że są dla ciebie najważniejsze. Dzieci z rozbitych rodzin czasami obawiają się, że rodzice je opuszczą lub że nowy partner będzie od nich ważniejszy. Nie proś dzieci o zgodę. Dzieci nie muszą wyrażać zgody na twój nowy związek, ale nie lekceważ ich uczuć. Zachęcaj dzieci do wyrażania ich obaw. Niech powiedzą ci, czego się obawiają, szczególnie jeśli boją się odrzucenia lub kiedy odczuwają zazdrość albo niepokój. Zapewnij, że zawsze będziesz dla nich dostępna, nawet jeśli w twoim życiu pojawi się nowa osoba. Niech pierwsze spotkanie będzie zwyczajne. Zaproś nowego partnera razem z innymi osobami i zwyczajnie przedstaw go dzieciom. Możesz też spotkać się z nim w restauracji lub na spacerze w parku, gdzie będziesz spędzać czas z dziećmi i nowym partnerem. Pamiętaj, żeby nie znikać z partnerem i unikaj kontaktu fizycznego - nie przytulajcie się ani nie całujcie. Daj dzieciom czas na zaakceptowanie nowej sytuacji. Dziecko czasami potrzebuje chwili dla siebie, żeby dostosować się do zmiany. Zapewnij dzieci, że prawdziwy ojciec/matka nadal je kocha. Niektóre dzieci boją się, że okazując przyjaźń nowemu twojemu partnerowi zdradzą swojego biologicznego tatę. Spędź trochę czasu z dziećmi sam na sam. Pamiętaj, żeby nadal poświęcać dzieciom dużo czasu i w ten sposób pielęgnować waszą relację. Pamiętaj, że dzieciom możesz przedstawić tylko taką osobę, z którą chcesz się związać na długo. Nie można co miesiąc przedstawiać dzieciom nowego partnera. „Dzieci nie muszą wyrażać zgody na twój nowy związek, ale nie lekceważ ich uczuć." Jak sobie radzić z reakcją dzieci Dzieci mogą zareagować zazdrością, złością, współczuciem dla drugiego rodzica, mogą też cieszyć się, że znalazłaś kogoś, kogo kochasz. Jako rodzic musisz zaakceptować uczucia dzieci i zapewnić je, że są to uczucia zrozumiałe i normalne. Bądź skuteczna Kiedy już przedstawisz nowego partnera dzieciom, w kolejnym etapie musisz zdefiniować rolę, jaką będzie on odgrywał w twojej rodzinie. Kiedy dzieci przyzwyczają się do koncepcji nowej osoby w twoim życiu, musisz zaprosić partnera do uczestnictwa w rodzinnych wypadach, a dzieciom dać czas na zbudowanie własnej więzi z ta osobą. Jeśli twój nowy partner również ma dzieci, staraj się od początku upraszczać sytuację. Najtrudniej określić, kiedy nowy partner może oficjalnie zagościć w twojej sypialni. Niektórym dzieciom trudno zaakceptować nowego partnera mamy rano w jej łóżku. Ustal, co jest najbardziej odpowiednie dla ciebie i twoich dzieci, zależnie od ich wieku i od tego, jak długo znają twojego nowego partnera. Pamiętaj, że potrzeba czasu, aby każdy przyzwyczaił się do nowej sytuacji, ale na pewno w końcu uda ci się wszystko poukładać i odnaleźć szczęście z nowym partnerem. Życie po rozwodzie - jakie trudności czekają rodzica? Z czym musi się zmierzyć? Jak ułożyć relacje w nowej układance? Jak radzić sobie w samotnym rodzicielstwie? Tylko partnerzy, którzy szanują się wzajemnie i dbają o dobrą komunikację, dają dzieciom dobre wzorce. Opieka naprzemienna, dziecko pozostaje przy matce, alimenty nałożone na ojca, weekendowe widzenia. Możliwości jest wiele, ale powiedzmy sobie szczerze, każde z nich odbije się na przyszłości dziecka. Rozwód to drugie, zaraz po śmierci bliskiej osoby, trudne przeżycie w życiu każdego przedstawić nowego partnera dziecku?Po tym, jak życie rodzinne się rozsypało, dorosłych i dzieci czeka wielka zmiana. Jak to zrobić, aby ograniczyć bolesne przeżycia i zwiększyć szanse na to, że nowa rzeczywistość będzie zaakceptowana. W takiej sytuacji dla dziecka najważniejsza jest stabilizacja, mimo że trudno ją stworzyć. Warto postarać się, chociaż o kawałek takiego wspólnego świata, pomoże w tym spędzanie czasu, pielęgnowanie rodzinnych tradycji, dbanie o porozumienie z dzieckiem. Ostatni punkt to największe wyzwanie, bo jak osiągnąć zrozumienie, gdy nasze dziecko mówi nam, że je zawiedliśmy? Jak stworzyć dobry świat, gdy dziecko od nas ucieka? Jak spokojnie rozmawiać, gdy obie strony mają w sobie dużo emocji, takich jak: złość, zdrada, niepokój. Potrzeba sporo czasu i cierpliwości, szukania Michael Gurian w książce: “The Wonder of Boys’ podaje wskazówki matkom, które po rozwodzie chcą związać się z kimś jeszcze Ostrożnie z randkamiDorośli często szukają rady w kwestii wprowadzenie w życie dziecka nowego partnera. Pytają: jak to zrobić, kiedy jest na to odpowiedni moment, jak nie zrazić ich do siebie? To bardzo delikatny temat, w którym nietrudno o błędy. Przede wszystkim matka nie powinna narazić dziecko na pochopne znajomości, które nie mają przyszłości. Można wprowadzić nowego mężczyznę w życie chłopca dopiero wtedy, kiedy ona i jej nowy partner, naprawdę są gotowi na zaangażowanie i poświęcenie. Nowy mężczyzna w domu rodzinnym po rozwodzie przynajmniej na początku będzie trudną sytuacją, ale zachowując delikatność, rozwagę, można uniknąć głębokiego konfliktu. Nigdy nie próbuj ukryć, że masz dziecko. Dojrzały mężczyzna zaakceptuje twoją sytuację. Dziecko nie może być pominięte. Nie narażaj dziecka na kontakty ze zbyt wieloma mężczyznami. Rozmawiaj, zarówno z partnerem, jak i dzieckiem, jak wyglądać będzie wasze wspólne życie, czy nowy partner będzie z wami mieszkał, jeździł na wakacje. Wprowadź nowego mężczyznę w życie dziecka, dopiero wtedy, gdy będziesz ufała tej osobie. Nie zmuszaj ich do wspólnego przebywania, jeśli widzisz, że nie potrafią się dogadać. Nie umawiaj się potajemnie na randki. 2. Nikt nie zastąpi tatyNowy partner nie powinien być postrzegany, jako zastępca taty. Jego rola jest inna. Należy od początku jasno objaśnić dziecku zasady dyscypliny oraz rutynę czynności domowych, wprowadzane przez ojczyma, i wytłumaczyć, że są one dodatkiem, a nie substytutem zasad i obowiązków ustalanych przez ojca i matkę. mostów Nieustający konflikt między rodzicami pogłębia traumę dziecka. Dorosły, matka i ojciec, powinni zastanowić się nad swoim udziałem w rozpadzie małżeństwa. Nie da się ukryć, że do końca życia, byłych małżonków łączyć będzie dziecko. Dla dobra dziecka należy zbudować pomost nad dzielącymi ich trudnościami. Wyjątkiem są sytuacje, w których biologiczny ojciec nie chce mieć z dzieckiem nic wspólnego. pomysłu zamieszkania z tatą Nie należy blokować kontakt dziecka z ojcem biologicznym. Kiedy dziecko ma kilkanaście lat, zaczyna sprawdzać własną siłę i zdobywanie niezależności. Mogą, np.: walczyć z obowiązującymi zasadami, aby wypracować nowe. Może pojawić się pomysł zamieszkania z tatą. Dziecko powinno mieć taką możliwość. 5. Nowy partner nie jest rywalemMatka musi zapewnić dziecko, że nikt nie zajmie jego miejsca w życiu. Nowy partner powinien poświęcić dziecku czas i dawać do zrozumienia słowami i zachowaniem, a nie przekupywać go prezentami i przyjemnościami. Domniemanie ojcostwa Z kim mężatka może mieć dziecko? Oczywiście, tylko z mężem. Takie domniemanie prawne funkcjonuje w naszym prawie rodzinnym. Oznacza to, że w akcie urodzenia dziecka, które przyszło na świat w trakcie małżeństwa lub w ciągu 300 dni po jego ustaniu mąż matki będzie figurował jako ojciec, czy tego chce czy nie. Domniemania prawne można obalić, co u mnie rodzi skojarzenia budowlane, coś na wzór obalania muru berlińskiego (też nie było łatwo i nie od razu…). Każdy wie, że głową muru nie przebijesz… Do obalenia domniemania prawnego również musisz użyć specjalnych narzędzi. Zanim jednak przejdę do tych narzędzi wyjaśnijmy co oznacza zwrot ,,ustanie małżeństwa”. O ile chwilę wstąpienia w związek małżeński kojarzymy jednoznacznie, to już moment jego ustania sprawia nam kłopoty, co wynika z woli dostosowania prawa do naszych potrzeb. Tymczasem małżeństwo ustaje z chwilą uprawomocnienia się wyroku rozwodowego (orzeczenia separacji, unieważnienia lub śmierci małżonka) a nie, jak byśmy chcieli, z datą wyprowadzki małżonka, jego wyjazdu (nawet do Australii), zdrady, złożenia pozwu rozwodowego czy pierwszej rozprawy w sądzie. Nie wystarczy się rozwieść, aby prawdziwy tatuś mógł uznać dziecko, ponieważ domniemanie ojcostwa działa jeszcze po rozwodzie, a dokładnie przez 300 dni od daty ustania małżeństwa. Narzędzia do obalenia domniemania są dwa. Zaprzeczenie ojcostwa Pierwsze z nich to powództwo o zaprzeczenie ojcostwa, z którym należy wystąpić do sądu rejonowego miejsca zamieszkania dziecka. Jeżeli w trakcie rozwodu zachodzi konieczność zaprzeczenia ojcostwa, sąd rozwodowy zmuszony jest ,,poczekać” na orzeczenie sądu rejonowego w przedmiocie zaprzeczenia. Nie jest możliwe zaprzeczenie ojcostwa w procesie rozwodowym. Domniemanie ojcostwa dotychczasowego męża matki wygasa jeżeli wstąpi ona w nowy związek małżeński. Urodzenie dziecka podczas ,,nowego” małżeństwa skutkuje domniemaniem ojcostwa nowego męża (nawet gdyby nie był biologicznym ojcem). Takie rozwiązanie dotyczy oczywiście tylko sytuacji gdy sąd zdążył wydać wyrok rozwodowy, a dziecko ma się urodzić przed upływem 300 dni od jego uprawomocnienia. Warto pamiętać, że termin na zaprzeczenia ojcostwa wynosi tylko 6 miesięcy. Dla matki termin ten biegnie od daty porodu, a dla mężczyzny od dnia kiedy dowiedział się o urodzeniu dziecka. Mężczyzna widniejący jako ojciec w akcie urodzenia dziecka jest zobowiązany do opieki nad nim i łożenia na jego utrzymanie. Tylko zaprzeczenie ojcostwa może zwolnić z obowiązku alimentacyjnego wobec dziecka. Zaprzeczenie ojcostwa przez prokuratora jest możliwe w każdym czasie, a więc również po upływie 6 miesięcy. Prokuratura występuje z pozwem o zaprzeczenie ojcostwa, o ile dojdzie do przekonania, że będzie to w interesie dziecka. Ustalenie ojcostwa Dopiero po zaprzeczeniu ojcostwa męża matki możliwe będzie ustalenie ,,prawdziwego” ojcostwa. Dobrowolne uznanie dziecka następuje poprzez oświadczenie przed urzędnikiem USC. Jeśli tata nie wykazuje dobrej woli – pozostaje pozew o ustalenie ojcostwa. Ustalenie, kto jest biologicznym ojcem dziecka (jeśli nie jest nim mąż matki) nie jest już tak istotne dla sądu rozwodowego jak samo zaprzeczenie ojcostwa. Dzieje się tak dlatego, że w wyroku rozwodowym sąd orzeka o władzy rodzicielskiej i alimentach tylko na wspólne małoletnie dzieci małżonków, a nie dzieci pozamałżeńskie. Zawsze byłam zdania, że nie należy odkładać na jutro tego co można zrobić dzisiaj. Wiele małżeństw istnieje tylko na papierze i nie zdają sobie sprawy z konsekwencji tego stanu. A skutki dotyczą nie tylko kwestii pochodzenia dzieci czy wspólnego majątku ale wielu innych sytuacji, których nie jesteś w stanie dziś przewidzieć, a którymi może zaskoczyć Cię los. W czym mogę Ci pomóc? Treść zapytania godz. 21:56 Gliwice, Śląskie Porady prawne z Sprawy prywatne Dzieci - adopcja, opieka, alimenty Rozwody Wyjaśnienie sytuacji Dzień dobry. Czy mogę uzyskać pomoc w sprawie urodzenia dziecka a prawa ojca? Jestem po rozwodzie a nie minelo 300dni a spodziewam się dziecka z nowym partnerem i na dniach będę miała poród przez cesarskie cięcie. Jakie prawa będzie miał mój partner? Czy należy mu się opieka na mnie jeśli dziecko będzie miała nazwisko byłego męża? Jakie prawa ogółem ma mój partner do swojego dziecka jeśli według prawa polskiego dziecko jest byłego męża. Chcę dodać odpowiedź! Jeśli jesteś prawnikiem Zaloguj się by odpowiedzieć temu klientowi Jeśli Ty zadałeś to pytanie, możesz kontynuować kontakt z tym prawnikiem poprzez e-mail, który od nas otrzymałeś. Dodaj odpowiedź Bycie samotną mamą lub tatą ma swoje zalety. Wspólnie z maluchem macie swoje rytuały, razem fajnie spędzacie czas. Nawet jeśli w Święta lub w Sylwestra samotny rodzic odczuwa pustkę to potrafi ją wypełnić pełną miłości i mądrości opieką nad dzieckiem. Dziecko ma matkę tylko dla siebie i mimo, że nie jest wychowywane w pełnej rodzinie czuje się szczęśliwe. I nagle pojawia się jeszcze ktoś z kim samotny rodzic rozważa zbudowanie poważnego związku. Pojawiają się pytania, jak na nowego partnera zareaguje dziecko, wyrzuty sumienia, że samotna mama lub ojciec mają mniej czasu dla dziecka. Dla wszystkich stron jest to sytuacja nowa i trudna. Myślisz, że teraz wasze życie będzie jeszcze piękniejsze: nowy związek, Ty umawiasz się na randki we dwoje z nowym partnerem, odczuwasz radość, a skoro tak, to Twoje dziecko też z pewnością będzie cieszyć się razem z Tobą, że w jego życiu pojawiła się nowa mama lub nowy tata. Tymczasem ono nagle z cudownego aniołka zmienia się w największego wroga: wywołuje awantury z błahego powodu, chodzi smutne i naburmuszone. Zastanawiasz się, czy to wszystko ma sens: czy naprawdę warto ryzykować utratę uczuć własnego dziecka? Nigdy jednak nie znajdziesz szczęścia, jeśli nie rozpoczniesz o nie walki. Stanie się to nieco łatwiejsze, jeśli tylko zrozumiesz, co dzieje się we wnętrzu młodego człowieka i jak możesz mu pomóc. Jak komunikować się w takiej sytuacji, jak zadbać by samoocena dziecka nie była zagrożona podczas gdy zaczynasz nowy związek.... Wielu psychologów - testy psychologiczne - podziela zdanie, iż łatwiej jest zostać macochą lub ojczymem młodszego dziecka. Maluch nie ma zbyt wielu wspomnień, a poprzez zabawę i wspólną aktywność szybko nabiera zaufania. Nie oznacza to jednak, że proces ten pozbawiony jest wszelkich trudności. Zarówno w przypadku przedszkolaka, jak i nastolatka mogą pojawić się tutaj szczególne emocje i uczucia. Ty i Twoje dziecko już nie jesteście samotni w Święta, na Boże Narodzenie, w Sylwestra? Zachowanie dziecka, próbującego odnaleźć się w nowej sytuacji, jaką jest dla niego to, że pojawił się Twój nowy partner w Waszym wspólnym życiu, możesz oceniać na początku jako dziwne, przesadzone i wręcz nieodpowiednie. Nie rozumiesz dlaczego Twoje dziecko nie cieszy się, że już nie będziecie samotni w Święta, na Boże Narodzenie, w Sylwestra. Wydaje Ci się, że robisz wszystko, by Twoja pociecha czuła się szczęśliwa i kochana, a ona i tak zdaje się być smutna i niezadowolona. Uczucia dziecka stawiasz na pierwszym planie. Młodszym dzieciom trudno jest rozpoznawać własne uczucia i opowiadać o nich. Przeczytaj zatem, co prawdopodobnie czuje Twoje dziecko: być może pomoże Ci to zrozumieć jego codzienne smutki i grymasy: 1) Zazdrość. Większość dzieci, kiedy widzi, że umawiasz się na randki we dwoje z nowym partnerem, obawia się, że Twój nowy partner niejako „odbierze” uczucia, które matki lub ojcowie mają zarezerwowane tylko dla nich. Wynika z tego otwarcie wyrażana niechęć, czasem niegrzeczne zachowanie lub całkowita obojętność: dziecko udaje, że nie zauważa nowej osoby, nie słyszy słów i nie odpowiada na pytania. Dlatego w okresie, kiedy Twój partner wkracza w wasze życie, tak ważne jest częste, nawet codzienne zapewnianie dziecka o swoich uczuciach. Może ono także zadawać wiele pytań, dotyczących Twojego partnera: pamiętaj, że nawet przy lawinie wątpliwości Twojej pociechy, musisz uzbroić się w cierpliwość i spokojnie odpowiadać na wszystkie pytania: tylko wtedy pokażesz dziecku, że traktujesz je poważnie i może czuć się w pełni bezpiecznie. 2) Tęsknota. Nawet starsze dzieci wydają się ciągle wierzyć w powrót do przeszłości: w to, że rodzice wrócą do siebie a życie będzie przypominać sielankę, nigdy nie są gotowe na nowy związek rodzica. Wiąże się z tym pewna idealizacja tego, co już minęło. Zapewne powody, dla których rozstałeś się z matką lub ojcem Twojego dziecka były ważne, jednak ono zdaje się nie pamiętać o tym, co było złe. Może Ci się to wydawać irytujące i niesprawiedliwe, jednak postaraj się zrozumieć tęsknotę Twojego dziecka. Taka postawa wynika częściowo z obawy o utratę bezpieczeństwa: dziecko pamięta, że żyjąc z obojgiem rodziców było ośrodkiem ich zainteresowania. Jeśli jednak Ty i Twój partner spędzać będziecie teraz z dzieckiem wiele wspólnych, radosnych chwil, po pewnym czasie pociecha zrozumie, że szczęście wcale się nie skończyło, lecz nastał nowy, nieco inny jego etap. 3) Poczucie zagubienia. Dziecko, które częściowo (np. w wyniku rozwodu) lub całkowicie straciło jednego z rodziców, doświadczyło już w swoim życiu wielu smutnych chwil. Może stąd wynikać niechęć do zmian w obawie, że wydarzy się coś znacznie gorszego. Nawet jeżeli jesteście samotni w Święta, na Boże Narodzenie, w Sylwestra, dziecko woli to niż zmianę, bo ta sytuacja jest mu znajoma. W niektórych sytuacjach dziecko takie po prostu boi się, że kiedyś zostanie zupełnie samo. W chwili, kiedy w wasze wspólne, bezpieczne życie wkracza Twój nowy partner, dziecko zaczyna zadawać sobie wiele pytań, które rodzą nowe obawy. Czasami staje się milczące i wycofane. Postaraj się nie zaniedbywać relacji z własnym dzieckiem, nadal spędzaj z nim tak wiele czasu, jak wcześniej. Stopniowo włączaj partnera do waszej wspólnej aktywności: tak by Twoja pociecha zrozumiała, że nowa sytuacja wcale nie oznacza zmiany na gorszą. Początki wspólnego życia. Zapewne zadajesz sobie pytanie, w jaki sposób wprowadzić partnera we wspólne życie z dzieckiem, by już na początku nie wywiązała się wojna o uczucia, zamiast przyjacielskiej, szczerej relacji. Oto kilka wskazówek, jak pomóc dziecku oswoić się z nową, zaskakującą dla niego sytuacją. Pierwsze spotkanie, na którym przedstawisz dziecku Twojego partnera powinno odbyć się na neutralnym terytorium: może być to wspólne wyjście np. na spacer, do kina. Wcześniej postaraj się nie przykazywać niczego dzieciom i nawet jeśli poczujesz się nieco zaniepokojony o to, jak wypadnie spotkanie, zrób wszystko, by nie wprowadzać atmosfery napięcia. W przeciwnym wypadku możesz już od samego początku wywołać u dziecka wrogość w stosunku do nowego partnera. Propozycja wspólnego zamieszkania, jeszcze zanim dziecko pozna partnera, nie jest dobrym rozwiązaniem. Na początku te dwie ważne dla Ciebie osoby powinny spędzać ze sobą kilka godzin w tygodniu, stopniowo zwiększając częstotliwość wspólnych spotkań. Daj im czas na zawarcie przyjaźni. Postawienie dziecka przed faktem zamieszkania z zupełnie obcą dla niego osobą spowoduje, że poczuje ono, iż dla Ciebie zdanie i uczucia dziecka są zupełnie nieważne. Może być także początkiem prawdziwej „wojny domowej”, która wprowadzi w wasze życie wiele smutnych chwil. Ustalcie, by Twój partner nie ingerował w zasady, jakie przekazujesz swojemu dziecku. Może to bowiem przekreślić szansę na jakąkolwiek pozytywną relację. Nowy partner powinien stać się przyjacielem dziecka: nie podważać Twojego autorytetu, ale również nie być kimś w rodzaju „egzekutora praw”. Nie porównuj przy dziecku jego ojca lub matki z obecnym partnerem. Dziecku nowa mama czy nowy tata, przynajmniej na początku, w większości wypadków i tak nie będą się wydawać wspanialsze niż rodzic biologiczny. Takie porównanie zapewne wypadłoby na niekorzyść byłego partnera i mogłoby sprawić szczególny ból dziecku. Pokaż, że odczuwasz szacunek w stosunku do rodzica dziecka i cieszysz się, że dzięki niemu masz teraz taką wspaniałą pociechę. Z ważnych powodów to, co było kiedyś już minęło, ale Ty chcesz teraz znów być szczęśliwy z osobą, którą niedawno poznałeś. Zarezerwuj trochę czasu tylko dla dziecka. Spraw, by wiedziało, że pomimo zmian w Twoim życiu ciągle jest macie swój własny, mały świat: wspólne tajemnice, ulubione zabawy. Tylko wtedy Twoje dziecko poczuje się ważne i zrozumie, że dla mamy lub taty zawsze pozostanie jedną z najważniejszych osób na świecie, bez względu na zmieniające się okoliczności. Próba zdobycia akceptacji dziecka przez nowego partnera matki lub ojca często przypomina prawdziwą życiową walkę lub długą, żmudną drogę, która zdaje się nigdy nie doprowadzić do celu. Wiele zależy od zachowania i wyczucia osoby, która dla dziecka jest nowym intruzem. Ważne, by przez cały czas pamiętać, że dziecko pod płaszczem dziwnych, wrogich zachowań kryje lęk i obawę przed zranieniem. Może wydać się to dziwne, ale ono gdzieś tam w głębi nieśmiało wyciąga rękę po przyjaźń. Czasami czas i cierpliwy wysiłek mogą przynieść niespodziewane efekty. Wszystkim, którzy chcieliby wiedzieć więcej o tym, jak poradzić sobie z cierpieniem dziecka polecam książkę Anne Charlish „Kiedy rodzice się rozchodzą. Jak pomóc dzieciom” (Wydawnictwo Terka, Bielsko Biała 2003). Jowita Wójcik, psycholog Artykuł pochodzi z Poradnika w Serwisie Doboru Partnerskiego dla wymagających Data modyfikacji: 29 kwietnia 2014

dziecko z nowym partnerem po rozwodzie